Doorgaan naar hoofdcontent

Ariël de zeemeermin

Ariël de zeemeermin. Wie kent haar niet? 

Een groepsgenoot vroeg of ik haar kon haken. Dus even gekeken in mijn haakboeken en dankzij een boek van zabbez kon ik iets voorstellen. Een zeemeermin uit het boek maar dan met aangepaste kleuren en haren. 

Al vrij snel had ik het lijf en hoofd voor elkaar. Maar die haren waren een ramp. Eerst klopte de kleur niet. Ik heb zo'n 15 krullen daardoor af moeten knippen. 

Daarna garen gehaald en aan 3 bollen had ik net genoeg. Het hoofd werd dus zwaar en uiteindelijk zaten er meer dan 50 krullen op het hoofd. Toen nog de draadjes. Hoe ging ik ze afwerken zodat het stevig genoeg was voor een 3 jarige maar ook zonder zelf helemaal lek te prikken met de naald? Uiteindelijk heb ik de onderste en boven helemaal weg gewerkt en tussenin kort geknipt. Zo kan er als het wat losser gaat zitten toch nog aangepast worden. 

Gisteren heb ik hem ingepakt en vandaag gegeven. De reactie was zo lief. En dat gaf me echt weer een boost. Dus weer tijd voor een nieuwe uitdaging. Nieuw patroon en ander garen. Ik ga weer verder met chenille. Deze keer van de boekenvoordeel. Even uittesten hoe dat werkt in grotere projecten. Binnenkort zal ik hem hier laten zien. 

Nu eerst even wat koude drinken want met 30 graden moeten we goed gehydrateerd blijven om door te kunnen haken. 😉

Reacties

Populaire posts van deze blog

Even een pauze van mezelf maar niet van het haken

Een maandje ben ik er tussenuit geweest. Ik moest me richten op mezelf en flink knokken. Iets wat ik nu nog dagelijks doe maar gelukkig heb ik afleiding door te haken.  Na Bao kwam een opdracht om een paard te haken en om Ariël de zeemeermin te haken. De eerste is af en verstuurd en de 2de heeft nog krullen en schelpen nodig. En ook voor de etsy shop heb ik nog wat gehaakt. Een chubby dino. Echt zo schattig.  Het liefste zou ik ze allemaal houden maar dan gaat het wel een zooitje ongeregeld worden in mijn huis met alle knuffels. Dus nu maar hopen dat ze een nieuw huisje vinden.  Dit weekend ben ik alleen dus het gaat een weekendje vol met haken worden. Toch die krullen maar eens af gaan maken. Want ik wil vrijdag bij het afscheid van de therapiegroep hem kunnen geven aan de opdrachtgever. Ik heb nog een week. En normaal ben ik vaak van het laatste moment maar die stress kan ik er momenteel echt niet bij hebben.  Ik heb een terugval gehad van m...

hieperdepiep M en R zijn getrouwd

Twee goede vrienden van mij gingen eindelijk trouwen. Door de corona moest het uitgestald worden en zelfs op de dag zelf voorspelden ze ineens storm en een lichte tornado. Het leek ze niet mee te zitten.  Maar op de dag zelf hadden we regen vooraf en tussendoor maar hebben we er eigenlijk weinig van gemerkt. Het was een super mooie dag en ik ben blij dat ik gast mocht zijn op hun speciale dag. Natuurlijk moest er wel een leuk cadeau gegeven gaan worden. Dus aan de haak gegaan en een cadeau gemaakt met een onderwaterthema.  En daarna was nog het feesten, feesten en nog eens feesten. Tot ik na het naar het toilet ging ik in paniek raakte. Het voelde alsof er een overweldigende golf op me af kwam alles kwam op me af. En ik besefte dat ik naar huis moest. Afscheid genomen van het bruidspaar ben ik naar buiten gegaan en daar dacht ik dat het wel lukte.  Eenmaal in de auto merkte ik hoeveel energie het me koste om te rijden. Ik had moeite met de simpelste dingen. Ik...

Een dagje dierentuin

Ken je dat gevoel? Dat je al weken uitkijkt naar je vakantie? Vrijdag was ik nog aan het juichen. Eindelijk vakantie. Eén week geen verplichtingen en alleen maar leuke dingen doen. Maandag gingen we naar ouwehands dierenpark. Daar moesten de kaartjes voor geregeld worden en boodschappen gehaald. Het begon vrijdag al. Grote paniek, het werd me teveel. Ik had die dag een afspraak bij de psycholoog gehad en dan kwam er nog eens van alles en nog wat op me af. Ik had de oudste zaterdag de hele dag en die wilde ik niks laten merken.  Zondag maar even alles gehaald en kaartjes waren geregeld. Gelukkig had ik toen was rust. Zondag nog slecht geslapen want tja als groot pandafan was ik natuurlijk wel hyper om ze eindelijk weer te zien.  Mijn ex-man dacht nog netjes de wandelroute te volgen maar met 2 kinderen die gek zijn van panda's en ik die vanaf de ingang het liefste er in één rechte lijn naar ze toe wilde rennen was dat natuurlijk geen optie....