Ariël de zeemeermin. Wie kent haar niet?
Een groepsgenoot vroeg of ik haar kon haken. Dus even gekeken in mijn haakboeken en dankzij een boek van zabbez kon ik iets voorstellen. Een zeemeermin uit het boek maar dan met aangepaste kleuren en haren.
Al vrij snel had ik het lijf en hoofd voor elkaar. Maar die haren waren een ramp. Eerst klopte de kleur niet. Ik heb zo'n 15 krullen daardoor af moeten knippen.
Daarna garen gehaald en aan 3 bollen had ik net genoeg. Het hoofd werd dus zwaar en uiteindelijk zaten er meer dan 50 krullen op het hoofd. Toen nog de draadjes. Hoe ging ik ze afwerken zodat het stevig genoeg was voor een 3 jarige maar ook zonder zelf helemaal lek te prikken met de naald? Uiteindelijk heb ik de onderste en boven helemaal weg gewerkt en tussenin kort geknipt. Zo kan er als het wat losser gaat zitten toch nog aangepast worden.
Gisteren heb ik hem ingepakt en vandaag gegeven. De reactie was zo lief. En dat gaf me echt weer een boost. Dus weer tijd voor een nieuwe uitdaging. Nieuw patroon en ander garen. Ik ga weer verder met chenille. Deze keer van de boekenvoordeel. Even uittesten hoe dat werkt in grotere projecten. Binnenkort zal ik hem hier laten zien.
Nu eerst even wat koude drinken want met 30 graden moeten we goed gehydrateerd blijven om door te kunnen haken. 😉
Reacties
Een reactie posten