Doorgaan naar hoofdcontent

Een drukke week die ik ingepland had als rust


Ik keek echt al weken uit naar deze week. Geen therapie en geen begeleiding. Lekker netflixen en haken. 

Mijn ex kwam met het idee naar de dierentuin te gaan en dat was natuurlijk een super idee. Daarna oververmoeid en overprikkeld maar het was het waard. 

De volgende dag ging ik naar Pieter Brueghel huis om daar gezellig weer een ochtendje met de dames te kletsen. Ik heb daar echt de tijd van mijn leven maar daarna is het ook weer dutjestijd. 

Woensdag dan rust? Nee ik had met mijn vader afgesproken en nu hangen er eindelijk lampen op mijn benedenverdieping en kan foto's van de kinderen in de hal hangen. Wederom hartstikke blij en ik kon s middags zelfs nog even wandelen om te ontprikkelen. 


Donderdag lunchen met een vriendin want ook al veel te lang niet gesproken. Kreeg ik al appjes van een ex-date dat ik niet zo netjes en lief was volgens hem. Prima maar nu even niet. Maar het was al te laat. Na de heerlijke lunch begon de buikpijn al en ben ik zo snel mogelijk naar huis gefietst. De fiets stond in de gang geparkeerd en snel het toilet ingedoken. Vals alarm! De stress van de appjes waren duidelijk de boosdoener. In de avond nog even gereageerd en duidelijk gemaakt dat het van mij zo niet hoeft. Zelfs geen contact. Ook daarop kreeg ik weer een hoop shit over me heen. 


Vanochtend heb ik toch maar even gereageerd. Ik heb hem het beste gewenst en verder wil ik geen contact meer met hem. Voelde me meer een begeleider dan een vriendin (vriendschappelijk of als partner). Ik kies voor mezelf. 

En toen ben ik gaan wandelen. Lekker telefoon mee en pokemon go aan het spelen. Heerlijk weer en fijn schoenen aan dus ik kon vooruit. Kom ik net thuis en begroet ik de hond op de hoek is het ineens HAP!. Dus nu maar tetanus spuit en huisarts. 

Zal morgen dan die rustdag zijn waar ik zo naar verlang? Ik heb een paar leuke patronen gevonden voor mijn Etsy shop en ga die zeker nog uitproberen. Maar dan moet wel mijn hand het goed blijven doen. 😉

Reacties

Populaire posts van deze blog

Even een pauze van mezelf maar niet van het haken

Een maandje ben ik er tussenuit geweest. Ik moest me richten op mezelf en flink knokken. Iets wat ik nu nog dagelijks doe maar gelukkig heb ik afleiding door te haken.  Na Bao kwam een opdracht om een paard te haken en om Ariël de zeemeermin te haken. De eerste is af en verstuurd en de 2de heeft nog krullen en schelpen nodig. En ook voor de etsy shop heb ik nog wat gehaakt. Een chubby dino. Echt zo schattig.  Het liefste zou ik ze allemaal houden maar dan gaat het wel een zooitje ongeregeld worden in mijn huis met alle knuffels. Dus nu maar hopen dat ze een nieuw huisje vinden.  Dit weekend ben ik alleen dus het gaat een weekendje vol met haken worden. Toch die krullen maar eens af gaan maken. Want ik wil vrijdag bij het afscheid van de therapiegroep hem kunnen geven aan de opdrachtgever. Ik heb nog een week. En normaal ben ik vaak van het laatste moment maar die stress kan ik er momenteel echt niet bij hebben.  Ik heb een terugval gehad van m...

hieperdepiep M en R zijn getrouwd

Twee goede vrienden van mij gingen eindelijk trouwen. Door de corona moest het uitgestald worden en zelfs op de dag zelf voorspelden ze ineens storm en een lichte tornado. Het leek ze niet mee te zitten.  Maar op de dag zelf hadden we regen vooraf en tussendoor maar hebben we er eigenlijk weinig van gemerkt. Het was een super mooie dag en ik ben blij dat ik gast mocht zijn op hun speciale dag. Natuurlijk moest er wel een leuk cadeau gegeven gaan worden. Dus aan de haak gegaan en een cadeau gemaakt met een onderwaterthema.  En daarna was nog het feesten, feesten en nog eens feesten. Tot ik na het naar het toilet ging ik in paniek raakte. Het voelde alsof er een overweldigende golf op me af kwam alles kwam op me af. En ik besefte dat ik naar huis moest. Afscheid genomen van het bruidspaar ben ik naar buiten gegaan en daar dacht ik dat het wel lukte.  Eenmaal in de auto merkte ik hoeveel energie het me koste om te rijden. Ik had moeite met de simpelste dingen. Ik...

Een dagje dierentuin

Ken je dat gevoel? Dat je al weken uitkijkt naar je vakantie? Vrijdag was ik nog aan het juichen. Eindelijk vakantie. Eén week geen verplichtingen en alleen maar leuke dingen doen. Maandag gingen we naar ouwehands dierenpark. Daar moesten de kaartjes voor geregeld worden en boodschappen gehaald. Het begon vrijdag al. Grote paniek, het werd me teveel. Ik had die dag een afspraak bij de psycholoog gehad en dan kwam er nog eens van alles en nog wat op me af. Ik had de oudste zaterdag de hele dag en die wilde ik niks laten merken.  Zondag maar even alles gehaald en kaartjes waren geregeld. Gelukkig had ik toen was rust. Zondag nog slecht geslapen want tja als groot pandafan was ik natuurlijk wel hyper om ze eindelijk weer te zien.  Mijn ex-man dacht nog netjes de wandelroute te volgen maar met 2 kinderen die gek zijn van panda's en ik die vanaf de ingang het liefste er in één rechte lijn naar ze toe wilde rennen was dat natuurlijk geen optie....